Nieuws

Sunday roots festival Meppel

Een mooi verslag van ons optreden op het “Sunday roots festival” in Clouso te Meppel.
Met dank aan the next gig

MEPPEL – Het is een cadeautje dat menig muzikant zich zou wensen. Ruud Batenburg van Batenburg Hellbillie stond twee dagen na zijn verjaardag die festiviteiten nog eens druk over te doen met een optreden op het prestigieuze Sunday Roots Festival in Clouso in Meppel. Een geschenk om te koesteren. De band uit Geldrop heeft als huidige bezetting naast Ruud Batenburg op banjo, ook Freddy Batenburg op contrabas, Jeroen Batenburg op gitaar en Henri Batenburg als zanger en gitarist. Een vereiste voor toetreding is daarbij een bezoek aan de burgerlijke stand voor naamswijziging. Het Brabantse orkest speelt, volgens eigen zeggen, traditionele country, bluegrass en outlaw-country met een vleugje koeiepunk en daar voegen we graag de Brabantse smartlap aan toe. Op podium een gezelschap heren, zoals je dat op het oog in veel Amerikaanse plattelandsdorpjes zou kunnen aantreffen voor de drugstore of sleutelend aan die pick-up die het weer heeft begeven. Als de heren het vlotte en rauwe ‘Hellbillie Band’ inzetten besef je dat het oog je bedriegt en dat het Brabanders zijn en dat het hier ook rauw volk betreft is te horen in de zang en de muziek, maar ook de kleine hartjes van het type ruwe bolster blanke pit zijn daarbij van toepassing blijkt wel uit ‘Dansen op Mijn Graf’ dat rustiger en veel gevoeliger is. Het optreden in Meppel wordt gebruikt om ook enkele nieuwe nummers een testrun te geven, zoals ‘Dance Macabre’, een prettig zei het erg lang nummer dat als het iets puntiger was nog meer aan kracht zou winnen. Dat de band ook aan enige maatschappij kritiek doet en niet alleen liedjes over de dood, ellende en verdriet heeft, blijkt wel uit ‘Kutnummer’. Het is een lied waarin de onmacht spreekt als de hoge heren graaien, draaien en naaien en je er als gewone burger alleen maar bij kan staan en kut roepen. Dan volgt nog een nieuw nummer, alles prettig en met humor aangekondigd. ‘Het Beest In Mij’ bevat ook gevoelige momenten gemixt met rauwere intermezzo’s en weet te overtuigen. Batenburg Hellbillie staat sinds 2013 op de podia en bracht al diverse albums uit. Een goede en geroutineerde club die weet hoe de toeschouwers te betrekken en met hun rauwheid en teksten ook muzikaal het publiek in de show mee te nemen en het feest op gang te houden. ‘Galg en Rad’ is feestelijk, krachtig en vlot, voor met ‘Eikel aan een Kersenboom’ er een smartlapdeuntje wordt ingezet, nu en dan gemixt met country, voor het hoogtepunt en het uitroepteken achter een uitstekend optreden.

“Hellbillie band” video clip

En dit is ie dan! De enige echte video clip van “Hellbillie band” een nummer van de cd Hels&Rebels.

We bedanken alle vrijwilligers die voor een aantal blikken Schultenbrau volledig belangeloos hebben meegewerkt aan deze video. Zonder jullie inzet en ideeen was deze video natuurlijk nooit zo leuk geworden. Bijzondere dank gaat uit naar Heinrich devilgrass (Generator media) en zijn kornuiten voor de opnames.

Een MTV award zal er wel niet inzitten en Cannes hebben we ook al gemist. Voor love, peace and happiness of soortgelijke flauwekul moet je ook al niet bij Batenburg Hellbillie zijn. Maar voor al diegenen die dan nog overblijven en ons willen steunen deel deze video en verspreid zo ons muzikale evangelie van liefde, bier en bloed!

 

De recensie van “Hels & Rebels” door Eindhoven Rockcity!

eindhoven-rockcity-logo-e1431178651452Hels & Rebels: Bluegrass met een zachte G

 

Hels & Rebels: Bluegrass met een zachte G

 

Des on 21 feb 2017

Score 9

Waar in Eindhoven je ook precies bent, je hoeft niet ver te fietsen om de stad achter je te laten en jezelf over te leveren aan de rust en de ruimte van de buitengebieden. Weg van de drukte, de stress, het lawaai, de verplichtingen en de flauwekul. Want wie sluit er nou voor z’n lol dag in dag uit aan in steeds dezelfde file om iemand anders zo rijk mogelijk te maken?

Hoe kun je blijven genieten van steeds maar dezelfde inhoudsloze muziek in steeds maar dezelfde inhoudsloze kroeg waar je tussen steeds maar dezelfde inhoudsloze mensen plat gedrukt staat te worden? Wie wordt er nou blij van je continu de pleures te moeten haasten terwijl je toch overal achter de feiten aan blijft lopen?

De heren van Batenburg Hellbillie hebben hun antwoord wel klaar: steek al die onzin maar in je reet en succes ermee. Dit vijftal blaast de loftrompet voor de eigenzinnigheid, voor de anarchie en voor de oprechtheid. Oh, en voor zombies, om de een of andere reden.

Het tweede album van de ‘familie’ Batenburg heeft veel gemeen met de eerdere release Kempenkuntrie & Koeienpunk, maar onderscheid zich ook heel duidelijk van zijn voorganger. De band telt inmiddels vijf leden, waardoor de muzikale mogelijkheden groter worden – en deze weten ze prima te benutten. De nummers zijn goed uitgedacht, en iedere muzikant komt op het juiste moment aan bod. De productie is er ook op vooruit gegaan: Hels & Rebels klinkt veel helderder en opener dan het voorgaande album, wat de nummers zeer ten goede komt. De contrabas is het enige gebruikte instrument dat onder de ritmesectie te scharen valt, dus het leeuwendeel van de muziek wordt verzorgd door de vier overgebleven melodische instrumenten. De productie laat deze alle ruimte, met als gevolg dat ze elkaar nergens in de weg zitten en alle perfect tot hun recht komen.

De band haalt hun inspiratie uit artiesten als Johnny Cash en Hank III. In de muziek is dit prima terug te horen. In de teksten ook, in die zin dat ieder nummer een verhaal vertelt, met een goede opbouw en een duidelijk verloop. De onderwerpen maken echter dat de band zich duidelijk van zijn voorbeelden weet te onderscheiden. Er wordt afgerekend met de consumptiemaatschappij, de dood wordt warm onthaald en zoals gezegd hebben zombies een ereplaats in belevingswereld van de Batenburgjes verdiend. En als er dan al een conventioneel onderwerp zoals liefde wordt aangesneden, zit er altijd een addertje onder het gras. De teksten zijn scherp en goed doordacht, en weten op veel momenten te verrassen. Humor, afkeer en melancholie vinden alle drie hun weg naar de voorgrond, en worden ten volste uitgebuit. De woordkeuze is niet altijd even conventioneel, maar dat is juist een van de twee belangrijke factoren die maken dat de band zich weet te onderscheiden van het gros van de andere acts binnen het genre.

De tweede, en mogelijk belangrijkste factor, is de stem van zanger Henri. Ook hierin zijn duidelijk de invloeden van country en bluegrass terug te horen, in het snikkende, soms half overslaande geluid. Maar het pièce de résistance is de taal: alles wordt verteld in een smeuïg, lijzig Brabants accent, wat maakt dat het geheel ineens veel tastbaarder en toegankelijker wordt voor een grote groep muziekliefhebbers die normaal gesproken niet weten wat ze nou precies met country aan moeten. De keerzijde is wel dat het heel tegennatuurlijk kan klinken, maar gewenning speelt hierbij een grote rol.
Het werk heeft veel weg van Ween’s 12 Golden Country Greats – dat album dat maar 10 tracks bevat en daarmee de toon zet voor een concept dat de gehele country scene te kakken zet – maar dan met een net andere insteek: niet de muziek, maar de maatschappij moet het ontgelden.

Alles bij elkaar een album dat aanvoelt als een heet bad: misschien wat moeilijk om in te stappen, maar heerlijk om even mee tot rust te komen.

Hels & Rebels

IMG_2246

We willen iedereen bedanken die de “Hels & Rebels” cd presentatie tot een succes hebben gemaakt! Allereerst de eigenaar van de locatie die voor een “hels” cd’tje zijn loods ter beschikking heeft gesteld. En verder alle vrijwilligers, bands die allemaal belangeloos, ver het boerenland van het diepe, diepe zuiden van Brabant in zijn getrokken om er een feestje van te maken. En dan natuurlijk het belangrijkste, alle mensen die de moeite hebben genomen om te komen kijken en  luisteren en er een top avond van hebben gemaakt!IMG_2277

IMG_2244